7 NOVEMBER 2016 JAN VAN MARLE

7 november 2016 Jan van Marle

Als geregeld bezoeker van deze bijeenkomst en betrokken bij het ondernemerschap en de bedrijvigheid in Almelo bevind ik mij nu een keer achter het katheder in plaats van in de zaal.

Door deze bijeenkomsten, maar vooral ook door mijn werk als oud-wethouder heb ik Almelo, het bedrijfsleven en het bedrijfsklimaat goed leren kennen.

Was het al niet vanwege de dossiers, dan wel door mijn portefeuille en mijn werkbezoeken aan bedrijven.

Het heeft mij verrast dat Almelo veel innovatieve maakindustrie heeft, met afzetgebieden Europa en ver daarbuiten en dat het MKB sterk is vertegenwoordigd.

Almelo heeft ruim 40.000 arbeidsplaatsen. Dat aantal is stabiel. Ongeveer 40% van de Almelose beroepsbevolking is werkzaam in Almelo, 60% komt van buiten Almelo, of zoals u wilt 60% van de Almelose beroepsbevolking werkt buiten Almelo.

Almelo heeft in vergelijking met de andere gemeenten binnen de regio Twente een hoog werkloosheidspercentage. De reden hiervan is dat een aantal bouwbedrijven buiten Almelo de afgelopen zeven, acht jaar arbeidsplaatsen hebben afgestoten c.q. verloren en relatief veel Almeloërs in deze sector (buiten Almelo dus) werkzaam waren.

De werkzaamheden in de bouw trekken aan, dus laten we hopen dat veel werkloze Almeloërs weer kunnen deelnemen aan het arbeidsproces.

 

Deze keer is het mij gegeven om mijn mening kenbaar te maken en vrijer te praten, waar dat als wethouder niet kan, in tegenstelling tot menig gemeenteraadslid.

Misschien komt dat ook door het grote aantal fracties binnen de Almelose raad, dan moet je je wel overschreeuwen om aandacht te vragen.

In plaats van de eigen standpunten en verschillen met andere fracties te benadrukken, ware het beter de verbinding te zoeken. Tenslotte moet dat in onze parlementaire en lokale democratie uiteindelijk ook.

Het kan toch niet zo zijn dat iemand een gering verschil van mening over de te volgen koers heeft, zich afsplitst en toch in de raad blijft zitten louter vanwege de 93 voorkeurstemmen.

Het lijkt goed voor de democratie, maar frustreert de vooruitgang.

Daarbij: het gaat om het algemeen belang.

Net zoals de raad van bestuur van een onderneming gebaat is bij een krachtige en eensgezinde raad van toezicht of raad van commissarissen en ondernemingsraad als sparring partner, heeft een college van Ben W behoefte aan een kordate en homogene gemeenteraad.

Het gaat om de continuïteit van het bedrijf of de stad en het gaat om de werkgelegenheid en het welzijn van de medewerkers respectievelijk de inwoners.

Je hebt mogelijk verschillende ideeën hoe dit in te vullen, uiteindelijk heb je één gedeeld belang. Of je je als gemeenteraadslid inzet of als vrijwilliger in een stichting, vereniging of evenement.

Het werk van burgermeester en wethouders is daardoor niet altijd even makkelijk en in elk geval vaak niet zichtbaar.

Toch durf ik te stellen dat het vorige college, waarvan twee wethouders om dubieuze partij politieke reden het veld moesten ruimen, de weg heeft geëffend voor het thans zittende college. Ik noem:

Met de provincie zijn afspraken gemaakt hoe om te gaan met de afwaardering van de grondposities en de overname van deze grondposities.

Het binnenstadsplan heeft definitieve vorm gekregen en met de projectontwikkelaar is overeenstemming bereikt. Aan de noodzakelijke bezuinigingen voor de komende jaren is invulling gegeven.

Het huidige college kan bij wijze van spreken op de winkel passen. Echter ook hier geldt: succes heeft vele vaders en moeders.

 

Over winkel gesproken: de ontwikkeling van de binnenstad wordt ferm ter hand genomen. Na meer dan 15 jaar voorbereiding  is dit in Almelo gelukt.

Leegstand van winkels is een algemeen voorkomend probleem.

Marktpartijen, zijnde overheid en ondernemers, moeten hierbij de handen ineen slaan. Edoch een herziene binnenstad is kennelijk voor winkeliers geen aanleiding zich te (blijven) vestigen in Almelo.

Ik ga er vanuit dat het afhaken van een marktpartij geen nadelige effecten heeft voor de verdere voortgang van het binnenstadsplan.

Wat wel naar het zich laat aanzien nadelige effecten heeft voor Almelo is de aanvankelijke keuze voor een financier van het stadhuisplan.

Kennelijk heeft de gemeenteraad toezeggingen gedaan die zij niet kan nakomen.

Waarschuwingen zijn terzijde geschoven, met als gevolg dat de gemeente een schadeclaim tegemoet kan zien en dat het budget voor de huisadvocaat naar boven dient worden bijgesteld.

En dat in deze tijd van bezuinigen.

Een jaarlijks investeringsbudget was voorzien van 1 miljoen euro. Op dit moment resteert hiervan slechts 400.000,00 euro daar uit dit budget de niet te realiseren bezuiniging met betrekking tot parkeren wordt gehaald.

Terwijl ultimo 2015 nog door een aantal raadsleden werd geroepen dat meer bezuinigd diende te worden. Hoe veranderlijk is een mens, ja zelfs bestuurders.

 

Laten we in Almelo de jongeren vooral ook niet vergeten.

Voor een aantal groepen jongeren is er weinig perspectief.

Wellicht is Rotterdam een voorbeeld.

De Rotterdamse jongerenraad krijgt 3 jaar na opheffing een opvolger.

Een adviesraad voor jongeren tussen 18 en 23 jaar, die meepraat over hun eigen toekomst.

Dit is wellicht een mogelijkheid voor de raad om het vertrouwen bij de jongeren te herwinnen.

Niet allen bij de jongeren is het vertrouwen in de Almelose politiek gedaald.

In zijn algemeenheid kan men stellen dat het vertrouwen van jongeren en ouderen in zowel de lokale als de landelijke politiek fors is gedaald.

Een oplossing hoe dit te keren heb ik en velen met mij niet voorhanden.

Verhoging van de kiesdrempel of een twee partijen stelsel?

Het frequent houden van een referendum? Waarover Wim Kan ooit zei: mensen vragen naar hun mening die ze niet hebben.

Dan naar de ouderen.

Het geen antwoord hebben van de politiek op de effecten van het vastgestelde beleid wat betreft de zorg voor ouderen.

Ik doel hierbij op het manifest van Hugo Borst,

De vaak schrijnende toestanden in de verpleegzorg zijn in het verleden veelvuldig belicht en beschreven, maar de politieke maatregelen bleven in evenzoveel gevallen uit.

De politiek zal op het manifest, met de campagne en de verkiezingen in zicht moeten reageren.

Het is even pijnlijk als onvermijdelijk dat de zorg op deze wijze  een verkiezingsitem wordt, maar het heeft mogelijk ook een positieve kant: de politiek kan het wat dit betreft niet bij loze beloften laten.

 

Morgen zijn de presidentsverkiezingen in Amerika.

Ook daar is het met 2 partijen droevig gesteld.

Het draagt met deze twee kandidaten in ieder geval niet bij aan het vertrouwen in in dit geval de Amerikaanse politiek.

Een sterke, betrouwbare leider is onmisbaar in de politiek.

Bij een 2 partijen stelsel is dat van belang, bij het systeem met een kiesdrempel en bij het systeem zonder een kiesdrempel.

Een sterke, berouwbare leider die zich boven  de partijen weet te stellen, omdat hij of zij politieke tegenstellingen kan overbruggen en verbindingen kan leggen.

 

De Zwarte Pieten discussie speelt hier dwars doorheen en zal telkenjare rondom deze tijd weer opdoemen en na 5 december afnemen.

Zo ook de Kerststal discussie in Frankrijk, waarbij wij mogen hopen dat deze discussie niet naar ons land overslaat.

Het aanstaande feest van de verbroedering is een moment in het jaar waarbij tegenstellingen naar de achtergrond raken en verbindingen worden gelegd. Dit feest duurt echter maar enkele dagen.