Henk van Schuppen (4 juni 2018)

Almelo, wat een stad!

Maandag 8 september 1986 (bijna 32 jaar geleden) begon –hier in Almelo- mijn professionele loopbaan als dagbladjournalist. Mijn sollicitatie naar een vacature op de stadsredactie Almelo bij het toenmalige Dagblad van het Oosten was raak.

Ik was nieuw in Almelo. Mijn wieg stond in Veenendaal, ik studeerde journalistiek in Kampen, deed militaire dienst in Duitsland en ging daarna dus in Almelo wonen. Ik huurde voor 248 gulden per maand een flatje van Beter Wonen in de wijk Beeklust.

Mijn vrienden hadden hun oordeel snel klaar: Almelo, waar ligt dat? Wat moet je daar? Daar wil je nog niet dood liggen. Wat een armoe! Ze voorspelden dat ik het hier hooguit een jaartje zou uithouden.

Ik liet ze maar roepen, had zelf ook wel twijfels maar begon vol goede moed aan mijn journalistieke avontuur als beginnend stadsverslaggever in die voor mij onbekende Twentse stad.

En, wat denkt u?? Ik vond het geweldig!! Almelo, wat een stad!

Er gebeurde hier van alles, er was volop nieuws, er was reuring, er woonden leuke mensen, zelfs hele bekende mensen en Almelo kwam regelmatig landelijk in het nieuws.

Het was tweede helft jaren tachtig:

*Ilse de Lange verkocht nog schoenen bij de Scapino.
* Herman Finkers etaleerde heel voorzichtig zijn eerste talentjes op de Almelose podia. Hij woonde nog aan de Schimmelpenninckstraat.
* Het jonge brookie Tom Egbers begon zijn loopbaan bij Studio Sport.
* En Berdien Stenberg maakte carriere met haar dwarsfluit.
Stuk voor stuk Almeloers met landelijke bekendheid.

*Heracles speelde nog aan de Bornsestraat en was het lelijke eendje van de eerste divisie. Maar: Almelo had wel betaald voetbal, niet elke stad kon dat zeggen. Ik ging er toen al vaak kijken.
* Almelo had nog een V&D.
* Anton Sjoers richtte de Stichting Almelo Promotion (Stap) op en liet de binnenstad elk weekend bruisen van de activiteiten.
* Burgemeester Frits Schneiders peddelde op een grote, zwarte, opzichtige herenfiets door de stad en keuvelde met iedereen.
Wat een leuke burgemeester hadden ze hier.

* Wethouder Stuivenberg verkocht in een warme zomer, terwijl de rest van het college vakantie vierde, schouwburg De Hagen voor een gulden aan het Van der Valk concern. Wat een briljante stunt is dat geweest. Almelo was landelijk nieuws met het eerste commerciële theater van het land. Het Theaterhotel werd een groot succes.
* Wethouder De Vogel regisseerde een groots plan om, met steun van particuliere investeerders, de binnenstad te vernieuwen.
Een kwart miljard voor het Almelose stadshart, kopten wij in het Dagblad van het Oosten. De landelijke kranten kwamen ook kijken.
* Er waren grote landelijke demonstraties bij UCN.
* In de gemeenteraad was het vaak lachen, gieren, brullen om de politieke komiek Joop Schepers, die met een ongekende humor en in onvervalst dialekt de politiek en de media naar zijn hand zette.
In zijn strijd tegen het voortwoekerende onkruid op de trottoirs haalde hij doodleuk een pony van stal. Het dier wist wel raad met het voortwoekerende groen. Wij van de pers vonden dat prachtig. En de landelijke media namen het ludieke komkommernieuws over.

*Er ontstond groot tumult in Almelo omdat de kandidaten voor het burgemeeestersambt in onze krant uitlekten. Er was gelekt uit de vertrouwenscommissie en dat was natuurlijk ten strengste verboden.

Binnen de kortste keren had ik de rijksrecherche op mijn dak. De rechercheurs dachten dat er was gelekt op een verjaardagsfeestje van Freek Gerritsen, destijds fractievoorzitter van D66. En ik was ook op dat feestje geweest. Dus wilden de rechercheurs mij ook spreken. Ik kon ze echt niks vertellen, ik had geen rol in dit schandaal.

De namen waren naar een collega gelekt via –wie anders- dan Joop Schepers. Het onderzoek leverde heerlijke nieuwsverhalen in de krant op. Joop Schepers kwam er uiteraard mee weg. En Harry van Roekel werd de nieuwe burgemeester.

*Ik organiseerde samen met collega Han Pape van de Twentsche Courant (in die tijd had je nog twee concurrerende kranten) politieke cafees in Het Hookhoes. Op dat podium vol rook en alcohol werd de Almelose politiek bedreven.
Daar gebeurde het, daar werden de statements gemaakt, daar werd het stadsnieuws geboren, daar werden de kranten gemaakt, daar kon je als raadslid eigenlijk niet wegblijven. Mooie tijden.

Kortom: Ik had snel mijn draai in Almelo gevonden en vond het een te gekke stad om te wonen en om er journalist te zijn.
Herman Finkers had gelijk: in Almelo is altijd wat te doen.

Ik heb van 1986 tot 1996 een fantastische tijd gehad als stadsverslaggever en redactiechef in Almelo. Daarna volgden andere functies op de redactie van Tubantia, onder meer in Nijverdal, Enschede en de laatste 12 jaar als chef van de sportredactie.

Maar het is hoog tijd om terug te keren naar de redactie in mijn woonplaats Almelo. Per 1 september aanstaande ben ik weer verslaggever in mijn stad. Na 22 jaar back to the roots, de cirkel is rond. Ik kom terug, het zal voelen als thuiskomen. Ik heb er zin in.

Almelo heeft zich in die 22 jaar ontwikkeld, is meegegaan met de tijd.

*En dus is er van de ooit zo machtige PvdA in deze stad niks meer over. Politieke partijen die hun stoffige imago niet van zich af kunnen schudden kunnen het uiteindelijk –inderdaad- schudden.

*Of het er beter op is geworden met het vesnipperde politieke landschap is natuurlijk zeer de vraag. Het lijkt wel alsof er in de gemeenteraad van Almelo meer fracties dan raadsleden zitten.

Maar het kan allemaal in Almelo, de stad waar grenzen niet bestaan, zoals de klassieker van Martin Dams ons vertelt.

*Almelo, tegenwoordig de enige eredivisiestad van Twente.
Dat heeft Heracles toch maar mooi voor elkaar gekregen.

*Almelo, de stad die 30 jaar na die stadsvernieuwing olv Cor de Vogel het centrum weer een enorme metamorfose geeft.

Cor de Vogel, hij is nog maar kort geleden overleden. Zoals ook vele anderen die in die mooie jaren veel hebben betekend voor de stad.

Frits Schneiders, Harry van Roekel, Gerrit Stuivenberg, Joke van der Kooij, Joop Schepers, Freek Gerritsen, en vorig jaar nog Roel Koetsier, Bert Kuiper en topambtenaar Jos Haarhuis.
Ze zijn er niet meer.

Maar er zijn ook overlevers. Ik noem er een en daar sluit ik mee af.

Gijs Stork, lijsttrekker van Lokaal Almelo Samen (LAS).
Nestor der nestors van de gemeenteraad.
Altijd raadslid geweest en nu kan hij ein-de-lijk op zijn ouwe dag als voorman van LAS wethouder van Almelo worden.
En wat doet Gijs: hij plaatst een advertentie en zoekt iemand anders.
In het verleden vochten ze elkaar de tent uit voor de fel begeerde plek op het pluche. Gijs vindt de partij belangrijker dan zichzelf. Hij is een politiek coryfee met een bescheiden ego. Misschien wel daarom houdt Gijs het zo lang uit in de altijd zo roerige Almelose politiek.

You may also like