1 februari 2016 GER VERMEULEN

1 februari 2016 Ger Vermeulen

Ongeveer eenmaal per jaar mag ik op deze plek als columnist u aan de hand meenemen langs de wetenswaardigheden van onze schone stad Almelo. De Heerlijkheid Almelo, zoals door sommigen onder ons genoemd. Telkens probeer ik vanaf deze plaats de positieve kanten van onze stad te benadrukken. Hoewel uit alle onderzoeken blijkt dat de meeste Almeloërs trots zijn op hun stad en hoewel nog onlangs uit een onderzoek bleek dat de meeste woningzoekenden in Almelo op zoek zijn naar een ander huis in Almelo omdat zij de stad nooit willen verlaten, heeft jarenlang bij vooral Tukkers buiten Almelo de mening postgevat dat Almelo geen plezierige stad is. Evenwel, het is niet meer zo eenvoudig om die gedachte nog met feiten te onderbouwen om de simpele reden dat het negatieve imago van Almelo aanwijsbaar aan het verdwijnen is. Natuurlijk, er is in het verleden zoveel platteland opgekocht dat daardoor de financiële huishouding van de stad moeilijk rond te krijgen is en ook onze stad gaat gebukt onder toenemende winkelleegstand, maar dat neemt niet weg dat de lichtpunten de overhand hebben. Bovendien hadden wij in Almelo al enkele jaren geleden afscheid genomen van V&D zodat die ontwikkeling ons niet meer raakt.

Ondanks het gebruikelijke gemopper beschikt Almelo inmiddels over een van de meest moderne en fraaiste stadhuizen in Twente. Heracles Almelo blijft maar op de 4e plaats staan en de politieke power die richting Den Haag is aangewend heeft ervoor gezorgd dat de Rechtbank behouden blijft. En de revival van de binnenstad heeft nu daadwerkelijk een aanvang genomen. Nog een paar jaar en Almelo heeft een voorsprong genomen op de andere Twentse steden. Kortom, het is niet eenvoudig om nog een vinger op een zere plek te leggen. Onze schouwburg is al lang geprivatiseerd, onze BVO geeft niet meer uit dan er in komt en ons ziekenhuis kan zichzelf goed bedruipen, om zomaar enkele willekeurige voorbeelden te noemen. Is er dan niets meer te zeggen? Natuurlijk wel.

In mijn studententijd in Groningen beschikte ik over een vierdehands lelijke eend. Het was een groot genoegen om de bochten van de Grote Markt te nemen en het stuur rechtsom te gooien de Vismarkt op. De Eend helde dan prachtig over en ik voelde mij Max Verstappen in de dop. Totdat de toen nog jonge wethouder Max van den Berg het verkeerscirculatieplan voor Groningen bedacht. De hele binnenstad werd afgesloten of eenrichting verkeer. De weerstand was groot en mijn raceplezier was afgelopen.

Ons Almelo wordt ook steeds groter en steeds verkeersintensiever. En zie daar. Een 40 jaar nadat Max van den Berg zijn plan in Groningen kon ontvouwen heeft ook de afdeling verkeer van de gemeente Almelo een gelijksoortig plan omarmd. Wij zijn op weg naar het afsluiten van al jarenlang bereden wegen en wij verbouwen wegen alsof het niks is. Een jaar lang wordt de Egbert Gorterstraat al opgesierd door rood-wit gekleurde blokken die maar blijven staan in afwachting van een reconstructie die maar niet wil komen. En onlangs heeft de gemeente de weg genaamd “De Grenzen” geheel veranderd. Wij op de Rechtbank hebben natuurlijk geen tijd om uit het raam te staren, maar als wij naar buiten kijken zien wij spannende verkeerstaferelen. Het verkeersrecht wordt life opgevoerd. Er is een fietspad aangelegd dat breder is dan de rijweg voor auto’s. Er is een zijstraat waar mensen in willen of uit komen maar daarvoor dat enorm brede fietspad moeten oversteken. Er gaat geen uur voorbij of wij zien automobilisten vertwijfeld over het fietspad rijden, tegen het verkeer inrijden of vertwijfeld op de rem trappen. En het is nog niet klaar. De Sluiskade moet ook eenrichtingsverkeer worden. Kon een automobilist tot voor kort langs het station en om het belastingkantoor heen via de Grenzen en de nieuwe Burgemeester Schneidersingel stoplichtloos de stad uitrijden, het behoort niet langer tot de mogelijkheden. En de file op de Haven N.Z wordt met de dag langer. Waarom gebeurt dit alles, zo zult u zich afvragen. Het antwoord luidt: het is voor de fietssnelweg.

De fietssnelweg, vraagt u zich af. Jawel, fietsers moeten voortaan ongehinderd via hun eigen fietssnelweg van Enschede tot Nijverdal kunnen fietsen. Met u heb ik jarenlang gedacht dat Twente eigenlijk al een grote fietssnelweg is. Vanuit heel Nederland komen mensen naar Twente om te fietsen. Vraag maar na bij het Theaterhotel. Bij alle VVV’s zijn boekjes te koop met fietsroutes in Twente. Maar toch moet het autoverkeer worden afgeremd omdat er nog meer fietssnelwegen moeten komen. Dezelfde euforie had zich van ons eigen gemaakt in de jaren ’70 van voornoemde Max van den Berg.
Ik zal er wel geen verstand van hebben en ik zal wel veel te veel automobilist zijn. De auto zit in onze genen en is bovendien onmisbaar voor het vervoer van aankopen die ik in de binnenstad wil doen.

De protesten tegen grote weilandwinkels ( zie Tubantia van vanmorgen waarin een deskundige daar zo tegen te keer gaat dat hij bijna de schijn van eigenbelang oproept) aan de rand van de stad nemen toe. Maar hoe moet dat nou als ik in de binnenstad volumineuze aankopen moet doen. Wel eens met een nieuwe hark of zoiets simpels als een nieuw kussen voor de hondenmand op de fiets gezeten? Ik geef het u te doen.

En toch.., zelfs fietssnelwegen zou ik als noodzakelijk kwaad kunnen accepteren als daar een door heel twente gedragen gedachte achter zit. Als de afdeling verkeer kan uitleggen-en naar ik meen probeert zij dat ook- dat wij onze straten nu eenmaal moeten opbreken omdat wij dat met zijn allen in Twente hebben bedacht. Ons eigen belang opofferen aan het gezamenlijk gedragen twentse belang.

Hiervoor haalde ik onze rechtbank al aan. Dat Den Haag heeft besloten de rechtbank te handhaven is niet vanzelf gegaan. Natuurlijk, het zou te zot voor woorden zijn geweest als een landstreek als Twente met 630.000 inwoners geen eigen rechtbank meer zou hebben en een provincie als bijv. Friesland met bijna net zoveel inwoners wel. Maar het Randstedelijk denken mag nooit worden onderschat! Wij aan de rand van Nederland liggen ver van Den Haag. Dat de treinreis van Enschede naar Zwolle 1 uur en 7 minuten vergt leidt tot verbijsterde reacties in Den Haag (Zo lang?.ja, zo lang.) maar niet tot aanpassing van beleid. Dat de rechtbank wordt gehandhaafd ligt dan ook voor een belangrijk deel aan de massale Twentse druk die in Den Haag is uitgeoefend. Zelden is een saamhorigheid vertoond als in dit geval. Alle raadsfracties van alle twentse gemeenten namen een gelijkluidende motie aan tot handhaving van de rechtbank. Alle burgemeesters sloten zich aan, zo ook de Universiteit, het bedrijfsleven in de vorm van het Twents Platform en de volledige advocatuur.
Aan den lijve heb ik ondervonden dat Twente een enorme power in Den Haag kan ontwikkelen als wij maar gezamenlijk optrekken. Wat gemeenschappelijk kan moeten wij ook gemeenschappelijk doen. Alleen al de drie grote twentse gemeenten hebben samen meer dan 300.000 inwoners, net zoveel als de vierde of vijfde stad van nederland. Ik moge hopen dat dit gemeenschappelijk denken, dat net zo goed in het belang van de inwoners van de grote gemeenten als in dat van de kleinere gemeenten is, nog eens echt van de grond komt. Om met Han Pape te spreken die ik vanaf deze plaats veel succes wens met zijn doorstart van De Roskam: Op naar de republiek Twente. Zelfs, zo voeg ik daar aan toe, als dat dan moet leiden tot een Fietssnelweg, dwars door mijn stad.

1 februari 2016, Ger Vermeulen